een merrie en twee veulens
nee, ik hoor niet tot de categorie van mensen die paarden benen en hoofden toedichten omdat het ‘edele dieren’ zouden zijn. baarlijke nonsens. hier staan gewoon drie koppen op twaalf poten. maar wel mooi, deze stevige trekpaarden. ik heb ze vandaag gefotografeerd, deze merrie en haar twee veulens, op een weiland in ‘t woud tussen den dungen en schijndel. papa-hengst stond in dezelfde wei, maar hield zich afzijdig. hij had meer interesse in een baal hooi…
een weidebeekjuffer wordt te grazen genomen
een weidebeekjuffer – zo’n mooie donkerblauwe libelle – is in de val gelopen. ze is verstrikt geraakt in een web, waarin een spin al meerdere slachtoffers heeft gemaakt. en nu is het dit juffertje dat genadeloos wordt afgemaakt, tegen het licht van de ondergaande zon boven het riviertje de aa bij middelrode.
een detail van de opvallende architectuur van würth
schroefjes en moertjes, het domein van würth op industrieterrein de brand in den bosch. het gebouw wordt gekenmerkt door een opvallende architectuur. binnen vind je ook nog eens fantastische contemporaine kunst.
maar buiten naar het gebouw kijken, levert verrassende beelden op. dit is meer dan zo’n industriedoos, waarvan je er op soortgelijke industrieterreinen zo veel hebt. dit is mooi.
hier een detail van het würth-gebouw, met links op de schappen de schroefjes en moertjes.
matje op het water van de aa
het leuke van dit soort plaatjes is dat ze je zo maar op een presenteerblaadje worden aangeboden als je een beetje uit je doppen kijkt.
riet, gras en waterplanten verzamelen zich rond de pijlers van de hooibrug over de aa bij het beekveld in berlicum. en je kunt gewoon de zon in het water zien schijnen ;-).
dagpauwoog tussen de distels
het is er eigenlijk – hier in de streek – een van dertien in een dozijn; zo ongewoon gewoon… en toch vind ik de dagpauwoog altijd weer een prachtige vlinder om te zien – en te fotograferen. hier op de distel in de brandende zon op een van de warmste dagen van het jaar.
de franse cellist jean-guihen queyras speelt vier van de zes cellosuites van bach. ik weet niet eens meer hoe ik er op kom. het linkje naar deze uitzending van het holland festival stond al weer een tijdje op het bureaublad van m’n mac. toen ik er zojuist weer naar luisterde, vond ik dat ik dit mijn lezers niet mocht onthouden. wat is dit mooi…
(en dat er nu en dan zo’n vervelende, mateloos irritante reclameboodschap aan vooraf gaat – helaas, dat heb ik ook niet bedacht)
figaro en cherubino: bariton martijn sanders en mezzosopraan karin strobos in mozarts 'le nozze di figaro' op de parade in den bosch.
het heeft even moeten duren, maar HIER zijn dan toch de foto’s van de opera op de parade, vorige week donderdag: mozarts ‘le nozze di fagaro’ door opera zuid en het brabants orkest.
willem de vries (bariton), kim savelsberg (sopraan) en mark omvlee (tenor) in 'le nozze di figaro' van mozart op de parade in den bosch
het was alweer een prachtig concert: mozarts bruiloft van figaro op de parade in den bosch, gisteravond. ‘t was te laat om de eerste foto gisteravond al online te zetten en na zo’n avond stevig zweten op het plein tussen de kastanjebomen, stond een biertje op mijn prioriteitenlijstje veel hoger dan foto’s afwerken.
wat een fantastische cast had artistiek leiders miranda van kralingen van orkest zuid weer op de planken gekregen voor deze opera van liefde en bedrog. en dit keer ook met een opera die zich heel goed leent voor een openluchtvoorstelling. luchtig, en met veel spektakel. ik had deze ‘nozze’ in het theater niet gezien en was aangenaam verrast.
deze eerste foto is naar mijn eigen smaak een van de beste die ik gisteravond geschoten heb, tijdens het eerste bedrijf van de opera. met hier (van links naar rechts) willem de vries, kim savelsberg en mark omvlee.
de rest van de foto’s volgt vanavond of in het weekeinde (hangt er een beetje van af of het binnenweer dan wel terrasjesweer wordt).
afke westdijk in haar act 'fille' houdt op de pensmarkt in den bosch goed in de gaten of het meisje dat ze haar plaats op de sokkel heeft laten innemen, niet wegloopt.
afke westdijk heeft vandaag in den bosch de eerste prijs gewonnen van de levende-standbeeldenwedstrijd. de arnhemse speelde voor de ingang van v&d aan de pensmarkt haar act ‘fille’: een speelgoedmeisje met pop. grijs en grauw, maar zeker niet kleurloos betrok zij veel voorbij gaande kinderen bij haar uitvoering. en steeds bij elke pauze probeerde ze opnieuw een klein kind tijdens haar afwezigheid een plaatsje op haar sokkel te laten innemen – soms met succes, soms ook niet. het publiek vond het prachtig. afke was vermoedelijk een van de meest gefotografeerde ‘living statues’ van het evenement in den bosch.
aartsengel michael toont in de hinthamerstraat zijn zwakke plek. living statues 2010 in het centrum van den bosch
heel lang stond-ie doodstil aartsengel michael te zijn op de hinthamerpromenade in het centrum van den bosch. maar toen dit ‘levende standbeeld’ even de radioverslaggeefster te woord stond en het publiek half de rug toe keerde, ja, toen zagen we natuurlijk allemaal dat het siegfried was die zich als aartsengel had verkleed…
